Waar het onderzoek naar keek
Een club sociale wetenschappers liet duizenden mensen reageren op een hele reeks jongensnamen. Ze vertelden hoe de namen in de oren klonken, welk gevoel ze opriepen en aan wie of wat ze moesten denken. Namen die steeds weer laag uit de bus kwamen, belandden in het vakje ‘minst aantrekkelijk’. Smaak blijft subjectief, maar zulke resultaten geven wel een indruk van wat op dit moment minder aanslaat. Hieronder staan de laagst scorende namen en mogelijke verklaringen daarvoor.
De vijf laagst scorende namen
Kevin
Kevin hoorde je jarenlang overal, vooral in de jaren 80 en 90. Omdat zóveel kinderen toen zo heetten, plakt die tijd er nu aan vast. Voor veel mensen voelt het inmiddels als een uitgekauwde trend: bekend, maar niet meer nieuw of verrassend. Daardoor krijgt Kevin al gauw het label cliché.
Egbert
Egbert heeft een stevige, uitgesproken klassieke klank. De naam doet snel denken aan stambomen en stoffige archieven, wat hem een ouderwetse vibe geeft. Veel ouders van nu vinden de klank wat stug en niet zo benaderbaar. Resultaat: hij wordt weinig gegeven en scoort laag op populariteit en gevoel.
Bram
Bram is kort, stoer en al decennia ingeburgerd. Die rechttoe-rechtaanklank maakt hem voor sommigen te alledaags en weinig onderscheidend. Hij valt niet echt op—prima voor veel mensen—maar in dit onderzoek leverde dat een lagere aantrekkelijkheidsscore op.
Gerrit
Gerrit klinkt bekend, maar vooral als iets van vroeger. De link met oudere generaties is sterk, waardoor veel jonge ouders hem laten liggen. De klank en de klassieke uitstraling geven de naam een ‘opa-gevoel’, en daardoor past hij minder in het huidige straatbeeld.
Rudolf
Rudolf roept bij velen meteen het beeld op van het rendier met de rode neus. Die kerstlink is zó dominant dat je de naam moeilijk los daarvan ziet. Daardoor krijgt hij een speelse, soms zelfs kinderachtige bijklank. Dat maakt Rudolf minder aantrekkelijk als serieuze voornaam voor je zoon.
Waarom deze namen minder in de smaak vallen
Hoe je een naam beleeft, draait vaak om drie dingen: klank, bekendheid en associaties. Een harde of gedateerde klank kan afstandelijk aanvoelen. Namen die je jarenlang overal hoorde, raken oververzadigd en verliezen hun frisheid. En roept een naam meteen een tijdperk, persoon of popcultuurfiguur op, dan beïnvloedt dat hoe je ’m waardeert.
Media en eigen ervaringen tellen ook mee. Een tv-personage, flauwe grapjes of een nare ontmoeting met iemand met die naam kan de lading negatief maken. Andersom kan een naam uit beeld raken en daardoor ouderwets aanvoelen. Smaak beweegt nu eenmaal mee met de context.
Als je een naam aan het uitzoeken bent
Twijfelen is heel normaal: je zoekt iets dat prettig klinkt, bij je kind past en het liefst ook een beetje uniek is. Lijstjes en onderzoeken kunnen helpen om je gedachten te ordenen, maar ze hoeven niet de hoofdrol te spelen. Wat een ander ‘uit de mode’ of ‘lelijk’ vindt, kan voor jou juist warm, betekenisvol en passend zijn.
Onthoud ook: trends keren. Namen die lang weg waren, duiken zomaar weer op. Denk aan klassiekers die een comeback hebben gemaakt. Uiteindelijk groeit je kind in zijn naam en vult hij die zelf met betekenis. Met zelfvertrouwen en persoonlijkheid kan zelfs een vergeten naam ineens nieuw klinken.
Uiteindelijk gaat het om jouw gevoel
Dit onderzoek schetst welke jongensnamen nu minder populair zijn, maar het is geen verbodslijst. Een naam krijgt pas echt waarde als iemand hem draagt. Herinneringen, familieverhalen en liefde geven een naam zijn eigen lading. Kies dus vooral wat voor jou goed voelt en waar je kind zich straks thuis in zal voelen.
Of je nu voor een hit kiest of juist iets eigenzinnigs: jouw smaak is leidend. Lijstjes zijn er om te inspireren, niet om te dicteren. Een naam is meer dan alleen klank; het is het begin van een verhaal – jullie verhaal.