Oude diesel geeft moderne hybrides het nakijken
Terwijl merken pronken met slimme hybrideopzetten en loodzware batterijen om het verbruik te drukken, laat een Britse verslaggever zien dat echte zuinigheid soms heel ergens anders vandaan komt. Voor een habbekrats kocht hij een 22 jaar oude Audi A2 met diesel en trok eropuit met één missie: de grens van 100 miles per gallon slopen. Het resultaat? Bizar goed.
De A2: geen verkoopsucces, wel een technisch hoogstandje
Rond de eeuwwisseling verkocht de A2 matig, maar technisch was het een lichtgewicht wonder. De aluminium koets houdt het gewicht laag, en precies dat helpt als je elke druppel brandstof wilt laten werken. Matt Prior van Autocar tikte voor 500 pond (zo’n 575 euro) een afgeragd exemplaar op de kop met de bekende 1.4 TDI-driecilinder.
Doel: 100 mpg, oftewel ruim 1 op 35
Prior zette in op 100 miles per gallon, wat neerkomt op ongeveer 2,8 liter per 100 kilometer. Omgerekend praat je over pakweg 1 op 35. Geen stekker, geen accupakket en geen elektromotor die meesjouwt. Gewoon een kleine diesel, een hoop geduld en rijden met je ego in de achterbak.
Minimale voorbereiding, maximaal resultaat
Geen hightech toeters en bellen, maar simpele ingrepen. De achterbank eruit om kilo’s te schrappen. De banden opgepompt tot 2,7 bar om de rolweerstand te drukken. Daarna de snelweg op, waar rust in je rechtervoet en een strakke, gelijkmatige snelheid het verschil maken.
Slipstreamen als geheime wapen
De tactiek was ouderwets hypermilen: een groot voertuig zoeken en er op veilige afstand achter blijven voor luwte. Prior gebruikte vaak een vrachtwagen of bestelbus als ‘haas’. Nam die een afrit, dan kelderde het gemiddelde meteen: van hoog in de 90 mpg dook het richting midden 90. Elk gat in het verkeer voelde als een lek in de tank.
De taaie stukken en de onverwachte meevaller
Op stukken als de A34 werd het mentaal bikkelen. Je ziet het gemiddelde wegsijpelen en weet: elke fout kost bereik. Maar dankzij wegwerkzaamheden op de M27 met een limiet van 40 mph kwam er een cadeautje. Precies bij dat lage, vaste tempo komt de A2 tot leven. Zo licht als hij is rolt hij moeiteloos door, en elke omwenteling van de driepitter brengt opvallend veel meters per druppel.
De eindscore
Bestemming: Lee-on-the-Solent. De boordcomputer sloot af op 100,9 mpg. Omgerekend ongeveer 1 op 35,7. Modellen als de Toyota Prius of Hyundai Ioniq staan bekend om hun zuinigheid, maar dit soort praktijkcijfers zijn lastig te evenaren. Extra knap: het was geen labtest, maar een echte rit met slim meebewegen in het verkeer en aerodynamisch voordeel.
Voor een habbekrats rijden
Financieel werd het bijna absurd. De A2 was spotgoedkoop door een verlopen keuring en een moeizame uitstraling. Het plan: zo’n 1000 mijl rijden en dan weer verkopen. Maar met zo’n score voelt wegdoen bijna zonde. Verpatst hij ’m alsnog rond marktwaarde, dan hebben de kilometers hem per saldo praktisch nul pence per mijl gekost.
Wat 20 jaar ontwikkeling niet verandert
In twintig jaar zijn auto’s slimmer, sneller en veiliger geworden, vol met assistenten en schermen. Maar pure efficiëntie blijkt niet alleen het terrein van de allernieuwste snufjes. De A2 bewijst dat een licht platform, een kleine zuinige motor en een kalme rechtervoet soms meer uithalen dan complexe hybridesystemen. Moraal van het verhaal: massa is je tegenstander en goede stroomlijn schenkt gratis kilometers.
Wat jij eraan hebt
Zuinig rijden zonder sci-fi prijskaartje? Let op gewicht, houd je bandenspanning op peil en rijd zo constant en rustig mogelijk. Gebruik de verkeersstroom slim, zonder onveilig te kleven. Deze oude Audi laat zien dat je met nuchtere keuzes en discipline cijfers kunt halen waar moderne techniek vaak alleen bij in de buurt komt.
(via autobahn.eu)