“Altijd het idee dat er meegekeken wordt”
Wat eerst een vaag ongemak was, is inmiddels omgeslagen in pure irritatie. Jantien (55) woont al zo’n twintig jaar met plezier in haar rijtjeshuis, maar sinds de overbuurman meerdere beveiligingscamera’s heeft gemonteerd, is dat ontspannen gevoel weg.
“Zodra ik de gordijnen open trek, zie ik die zwarte bollen pal mijn kant uit wijzen,” zegt ze. “Misschien praat ik het mezelf aan, maar het voelt alsof ik dag en nacht in beeld ben.”
Volgens haar hangen er nu drie camera’s aan zijn gevel — en één lijkt precies op haar voordeur te mikken.
Veiligheid of toch controle?
De overbuurman snapt de ophef niet. In de straatapp liet hij weten dat de camera’s er puur voor de beveiliging hangen. “De laatste maanden zijn er meerdere pakketjes gejat. Ik wil gewoon mijn huis beschermen.”
En precies daar schuurt het. Waar trek je de grens tussen je eigen boel beveiligen en de privacy van je buren respecteren?
Jantien is helder: “Film je eigen huis, maar laat het mijne erbuiten.”
Het gevoel van vrijheid is weg
Wat haar het meest raakt, is dat constante idee dat er ogen op je rug prikken. “Ik sta anders in mijn tuin. Ik denk na over wat ik doe. Dat is toch niet hoe je wilt leven?”
Ze is erover gaan praten met haar buurman, maar volgens haar sloeg hij meteen in de verdediging. “Hij noemde me overdreven en zei dat ik niets te verbergen heb. Maar daar gaat het niet om.”
Moet je pas moeilijk doen over camera’s als je iets uit te leggen hebt? Of draait het om het principe?
Wet tegenover fatsoen
Juridisch is het een lastige. Camera’s mogen, maar niet structureel gericht op andermans eigendom zonder duidelijke noodzaak. Alleen is dat in woonstraten lastig te controleren en te handhaven.
En zelfs als iets volgens de regels kan, betekent dat nog niet dat het sociaal oké is.
Is het asociaal om (een stuk van) de straat te filmen, of maak je je dan juist terecht druk?
De wijk is verdeeld
In de buurtapp is het inmiddels een hot topic. Sommige buren steunen Jantien volledig. “Vandaag camera’s, morgen drones,” typte iemand.
Anderen vinden dat ze overdrijft. “Als je niets verkeerd doet, wat maakt het dan uit?” klinkt het aan de andere kant.
Privacy en veiligheid botsen hier frontaal op elkaar.
Waar houdt dit op?
Steeds meer mensen hangen slimme deurbellen en beveiligingscamera’s op. De technologie is betaalbaar en eenvoudig te installeren. Maar wat doet dat met de sfeer en het vertrouwen in je straat?
Jantien weet één ding zeker: “Ik wil me thuis voelen in mijn eigen huis. Niet leven alsof ik in een realityshow zit.”
Wie moet hier inschikken — de bezorgde buurman of de overbuurvrouw die er klaar mee is?