Karin is 38, runt haar eigen bedrijf en woont in Nijmegen. Ze heeft een uitgesproken mening over hoe we in Nederland belasting heffen: mensen zonder kinderen zouden minder moeten afdragen. “Waarom zou ik net zo veel betalen als ouders die volop gebruikmaken van dingen als kinderopvang en onderwijs?” vraagt ze zich af. Ze wil dat de belastingdruk eerlijker wordt verdeeld, met een financieel voordeel voor wie geen kinderen heeft.
Volgens Karin draait het haar niet om een afkeer van kinderen. “Kinderen zijn natuurlijk belangrijk voor de toekomst,” zegt ze. “Maar als je zelf geen kinderen hebt, gebruik je die voorzieningen niet. Waarom zou je dan net zo veel bijdragen als mensen die er wél aanspraak op maken?”
Ze wijst op de vele regelingen voor ouders, zoals kinderbijslag en fiscale kortingen. “Dat is op zich prima, maar mensen zonder kinderen vallen buiten de boot. Je betaalt wel mee, maar je krijgt niks terug.” In haar ogen worden de lasten van ouders voor een groot deel gedempt door de overheid, terwijl je zonder kinderen vaak duurder uit bent per saldo. “Zonder kids ben je financieel vaak de pineut,” zegt ze.
Elk jaar maakt ze duizenden euro’s over aan de belastingdienst, geld dat ook naar voorzieningen gaat waar zij zelf geen gebruik van maakt. “Ik werk keihard en betaal keurig, maar soms voelt het alsof ik word bestraft omdat ik geen kinderen heb. Dat is niet in balans,” vindt Karin.
Kinderloos en de belastingdruk
Karin benadrukt dat kinderen krijgen een keuze is. “Niemand móét aan gezinsuitbreiding doen. Net zoals je er bewust voor kunt kiezen om geen kinderen te hebben, zoals ik. Waarom zou je dan opdraaien voor de keuzes van anderen?”
Volgens haar zouden ouders een groter deel van de kosten van hun gezin zelf moeten dragen. “Ik heb niets tegen mensen met kinderen, maar het is niet mijn taak om hun portemonnee te ontzien,” zegt ze. Die opvatting levert geregeld discussie op. “Sommigen vinden me egoïstisch of zeggen dat ik het niet snap omdat ik zelf geen kinderen heb. Maar mijn punt gaat over het systeem, niet over de kinderen.”
Ze merkt dat veel kinderloze vrienden dezelfde ergernissen hebben, ook al spreken ze die niet altijd uit. Het blijft een gevoelig onderwerp: ouders voelen zich snel aangevallen, terwijl dat niet de bedoeling is. “Het lijkt alsof mensen zonder kinderen vaak over het hoofd worden gezien, terwijl zij óók veel bijdragen aan de samenleving,” zegt Karin.
Ze snapt dat het omgooien van het belastingstelsel niet van vandaag op morgen gebeurt, maar ze wil het gesprek openen over een andere verdeling van de lasten. “Laten we dit bespreekbaar maken,” stelt ze. Een idee dat zij ziet zitten, is een belastingkorting voor mensen zonder kinderen, zodat hun bijdrage meer erkenning krijgt en ze vergelijkbare voordelen hebben als ouders nu.
Voor Karin draait deze discussie ook om waardering. “Alles is gericht op gezinnen, maar mensen zonder kinderen houden de boel net zo goed draaiende. Het zou mooi zijn als die inzet erkenning krijgt, en dat past in een bredere maatschappelijke discussie.”
Wat vind jij? Moeten mensen zonder kinderen minder belasting betalen, of hoort iedereen evenveel bij te dragen? Deel je kijk op onze Facebook-pagina en meng je in het gesprek!