Hoi, ik ben Hilda. 82 lentes inmiddels, en ik woon al meer dan een halve eeuw in hetzelfde huis. Elke hoek zit vol met herinneringen, foto’s en momenten die me dierbaar zijn. Toch merk ik dat mijn kleinkinderen minder vaak langskomen.
De reden? Zij vinden dat mijn huis — en ik — een typische ouderengeur hebben. Dat zette me aan het denken, dus ben ik gaan uitzoeken hoe dat zit. Als je bij mij binnenstapt, komt je een herkenbare lucht tegemoet. Zelf merk ik ’m niet meer, maar mijn kleinkinderen wel.
“Oma, het ruikt hier altijd een tikje muf,” zei mijn kleinzoon Lars laatst. Ik moest lachen, maar het liet me niet los. Waarom ruikt het hier eigenlijk zo?
Wat zit er wetenschappelijk achter die geur?
Na wat speurwerk kwam ik uit bij een stofje in het lichaam: 2-nonenal. Je maakt het je hele leven aan, en het kan via zweet naar buiten komen. Bij jongere mensen wordt 2-nonenal snel afgebroken en bijna niet uitgescheiden. Naarmate je ouder wordt, gaat dat minder vlot. Daardoor blijft het op je huid achter en spoel je het niet zomaar weg. Precies dat geeft die bekende ‘oudere’ geur waar mijn kleinkinderen het over hebben.
Mijn kleinkinderen hebben het zo door
Ik vind het bijzonder dat zij het meteen ruiken terwijl ik het nauwelijks opmerk. Mijn kleindochter Lisa zei: “Zodra ik binnenkom, ruik ik die oma-lucht. Het hoort bij jou.” Lief bedoeld, maar ik snap dat het hen soms wat ongemakkelijk maakt.
Net zoals je je eigen parfum na een tijdje niet meer ruikt, geldt dat ook voor je lichaamsgeur. Vrienden van mijn leeftijd vallen het elkaar minder op, we zijn eraan gewend. Jongere neuzen pikken het juist direct op.
Elke leeftijd heeft z’n eigen geur
Elke levensfase ruikt anders. Baby’s hebben die heerlijke zoete lucht, pubers brengen hun eigen ‘sportschoolvibe’ mee, en later in het leven verandert je zweet samenstelling. Dat is gewoon hoe het lichaam werkt als je ouder wordt. Mijn zoon Mark zei het zo: “Bij oudere mensen breekt het lijf 2-nonenal minder goed af, dus het blijft meer op de huid.”
Hoe ik het zelf ervaar
Soms zeggen mijn kinderen dat ik een vleugje heb van hoe hun opa vroeger rook. Zelf merk ik dat niet, maar inmiddels weet ik waar het vandaan komt. “Toen ik jonger was, rook ik die typische lucht bij ouderen veel sterker,” vertelde mijn dochter Anne. “Nu ik ouder word, valt het me minder op.”
Daardoor besef ik dat je reukbeleving met de jaren verandert. Wat je vroeger meteen herkende als ‘oude-mensenlucht’, valt later minder op omdat je eigen geur verschuift.
Wat ik doe om mijn huis fris te houden
Ook al valt die geur me zelf niet op, ik wil wel dat mijn kleinkinderen zich hier fijn voelen. Dus ik zet vaker de ramen open, gebruik frisse schoonmaakmiddelen en houd het huis lekker luchtig. Maar ik weet ook: de natuurlijke geur die bij ouder worden hoort, verdwijnt nooit helemaal.
Geurtje of niet, dit huis zit vol liefde en herinneringen. Ik hoop dat mijn kleinkinderen dat blijven zien en waarderen. Als ze zeggen dat het hier ‘vertrouwd’ ruikt, vind ik dat eigenlijk heel mooi. Het betekent dat ze zich thuis voelen, ook al ruikt het anders dan ze gewend zijn.
Dus stap je bij een oudere naar binnen en ruik je die herkenbare lucht, weet dan: het is gewoon een natuurlijk proces. Het vertelt iets over hoe ons lichaam verandert met de jaren en geeft een huis z’n eigen, unieke karakter.