Voor Caroline, 65, is het geen ramp, maar het irriteert haar wel elke dag. Zodra haar man een bedrag opvangt, begint hetzelfde riedeltje. Niet in euro’s denken, maar direct terugrekenen naar guldens. “Sta je in de supermarkt en dan hoor ik hem mompelen: dat is bijna vijftien gulden. Ik word er knettergek van.”
Alsof de euro nooit heeft bestaan
Volgens Caroline zit haar man vast in een tijd die we al ruim twintig jaar achter ons hebben gelaten. “We betalen sinds 2002 met de euro. Dat is langer dan menig huwelijk standhoudt. En toch doet hij net alsof die munt morgen weer verdwijnt.”
Een cappuccino op het terras, een nieuwe jas, een factuur van de garage — alles wordt omgerekend. “Het maakt niet uit wat het is, hij kan het niet laten. En dan dat verongelijkte gezicht erbij, alsof hij persoonlijk wordt opgelicht.”
Altijd duurder dan toen
Dat terugrekenen naar guldens heeft volgens Caroline maar één doel: mopperen. “In guldens klinkt alles meteen schrikbarend duur. Dat weet hij ook. Acht euro voelt nog te doen. Maar zeg je ‘bijna achttien gulden’, dan begint het gezucht.”
Ze merkt dat het haar steeds vaker irriteert. “We zijn een weekendje weg en in plaats van genieten hoor ik alleen maar prijzen uit de jaren negentig.”
Discussie uitgesloten
Caroline heeft het gesprek vaak aangegaan. Uitleggen dat het weinig zin heeft. Dat lonen ook zijn gestegen. Dat de wereld niet stilstaat. “Maar hij wil het niet horen. Dan komt hij weer met: voor tien gulden had je vroeger een hele kar vol. Dat klopt gewoon niet, maar het zit vast in zijn hoofd.”
Volgens haar is het geen geldprobleem, maar een ingesleten gewoonte. “Het is heimwee, vermomd als verontwaardiging.”
Klein, maar slopend
Ze benadrukt dat het geen breekpunt is. “Maar het vreet energie. Je kunt nauwelijks normaal over geld praten of die gulden duikt weer op.”
Caroline kan er soms om lachen, maar steeds minder. “Ik heb gezegd: als hij blijft terugrekenen, ga ik alles omzetten naar vroegere prijzen in arbeidstijd. Eens kijken hoe leuk hij dat vindt.”
Tijd om het los te laten
Volgens Caroline is het tijd om de gulden te laten gaan. “Die munt is weg. Hij komt niet terug. En eerlijk gezegd wil ik gewoon een kop koffie drinken zonder een mini-college economie.”
Ze haalt diep adem. “Ik wil geen gulden meer horen. Ik wil gewoon weten of we het samen leuk hebben. Niet of het in 1987 goedkoper was.”