Jill is 23 en haalt haar inkomen van het internet. Met een paar uurtjes filmen, monteren en posten kan ze meer binnenhalen dan sommige mensen in een hele maand fulltime. “Ik snap dat dat schuurt,” zegt ze. “Maar zo is het nu eenmaal.” Haar werkdagen lijken totaal niet op die van haar ouders: geen prikklok, geen vaste uren, geen kantoor. “Dat maakt het nog niet minder werk.”
Van tijdverdrijf naar salaris
Wat als geintje op TikTok begon, werd in no-time een serieuze inkomstenstroom. Merken wilden samenwerken, views leverden geld op en volgers werden bereik. “Ik heb hier geen opleiding voor gedaan,” zegt Jill eerlijk. “Ik ben er gewoon ingerold.” Ze merkt dat vooral oudere generaties daar moeite mee hebben. “Voor hen is werken iets waarbij je ergens fysiek aanwezig moet zijn.”
Frustratie en onbegrip
Jill krijgt geregeld negatieve reacties. Mensen noemen het oneerlijk, vinden dat ze niets bijdraagt en dat het geen echte baan is. “Ik heb de spelregels niet gemaakt,” zegt ze. “Ik speel gewoon mee met wat er nu is.” Volgens Jill is die boosheid minder op haar gericht en meer op de wereld die veranderd is. “Veel mensen hebben het gevoel dat ze keihard werken en toch niet vooruitkomen.”
Wat verstaan we onder werk
Volgens Jill raakt haar situatie een grotere discussie. Wat reken je tot werk, en wat vind je dat waard? “Iemand die video’s maakt wordt vreemd aangekeken, terwijl iemand die de hele dag mails stuurt niet.” Ze vindt dat we vasthouden aan een ouderwets idee van productiviteit. “Voor veel mensen voelt het pas als echt werk als je aan het eind van de dag gesloopt bent.” Maar dat past volgens haar niet meer bij deze tijd.
Generaties die elkaar niet verstaan
Jill merkt dat gesprekken met oudere mensen vaak stroef lopen. “Zij leggen hun loonstrook naast mijn inkomsten en voelen zich bekocht.” Ze snapt dat gevoel, maar ziet ook dat de wereld waarin zij opgroeide anders is. “Vaste banen zijn schaarser, huizen onbetaalbaar en zekerheid is minder vanzelfsprekend.” Voor haar generatie voelt snel geld verdienen minder als luxe en meer als noodzaak.
Geen zekerheid, geen vangnet
Wat volgens Jill vaak wordt vergeten, is hoe onzeker het is. “Vandaag verdien ik veel, morgen misschien niks.” Algoritmes veranderen, trends doven uit en aandacht is vluchtig. “Ik bouw geen pensioen op en heb geen vastigheid.” Toch wordt daar zelden naar gekeken. “Mensen zien alleen de piek, niet het risico.”
Spiegel van iets groters
Jill ziet zichzelf niet als uitzondering, maar als een symptoom. “Dit draait niet om TikTok,” zegt ze. “Dit gaat over een economie waarin beloning losstaat van inspanning.” Dat dat woede oproept, vindt ze logisch. “Maar misschien moeten we die boosheid richten op het systeem, niet op elkaar.”
Aan het einde van het gesprek legt Jill de vraag neer die steeds terugkomt in de reacties onder haar video’s: vind jij het oneerlijk dat iemand via social media in één dag kan verdienen waar anderen een maand voor werken, of laat dit vooral zien hoe scheef onze ideeën over werk en beloning inmiddels zijn?