Caroline (41) krijgt er bijna elke dag mee te maken. Op het schoolplein, in de supermarkt, bij familie. Haar zoontje kiest bijna altijd voor een korte broek, ook als het fris is. Dat levert blikken op en nóg meer ongevraagd commentaar.
“Subtiel doen mensen niet,” zegt ze. “Ze vragen doodleuk of hij het niet koud heeft, of kijken me aan alsof ik het als moeder verkeerd aanpak.”
Voor haar is het eigenlijk vrij simpel: haar zoon voelt zich lekkerder in shorts. “Hij vindt lange broeken kriebelen, knellen of te warm. In een korte broek kan hij vrij bewegen en blijft hij relaxed.”
Ze heeft echt van alles geprobeerd, benadrukt ze: zachte joggers, dunne stoffen, thermobroeken. “Elke keer liep het uit op strijd—tranen, boosheid, stress. Trek je ’m weer een korte broek aan, dan is de rust meteen terug.”
Caroline gaat ervan uit dat haar zoon goed aanvoelt wat bij hem past. “Hij rent, speelt, klautert, staat nooit stil. Zijn benen blijven warm. Hij zegt dat hij het niet koud heeft, en daar vertrouw ik op.”
Wat haar vooral frustreert, is het voortdurende commentaar. “Iedereen meent advies te moeten geven. ‘Straks wordt hij ziek’ of ‘Dat kan toch niet met deze kou’. Alsof ik daar zelf niet over na heb gedacht.”
Ze ziet ook een rare dubbele maat. “Een kind zonder muts? Geen probleem. Een open jas? Ach ja. Maar blote knieën? Dan staat ineens iedereen op scherp.”
Ironisch genoeg is haar zoon bijna nooit ziek. “Geen eindeloze snotneuzen of griepjes. Toch doen mensen alsof hij elk moment kan onderkoelen.”
Volgens Caroline leggen volwassenen hun eigen kou-ervaring op kinderen. “Wat voor jou koud aanvoelt, hoeft dat voor een kind helemaal niet te zijn. Zeker niet als ze de hele tijd in beweging zijn.”
Ze vindt het belangrijk dat kinderen naar hun lijf leren luisteren. “Dat zeggen we altijd, toch? Totdat een kind iets kiest wat wij vreemd vinden.”
Caroline hoopt dat mensen wat milder worden. “Ik ben zijn moeder. Ik zie hem elke dag. Ik weet heus wel wanneer hij het koud heeft en wanneer niet.”
Ze schiet in de lach. “Wil hij morgen ineens een lange broek? Helemaal goed. Maar tot die tijd mogen mensen hun zorgen lekker voor zichzelf houden.”