Jenny (36): “Iedereen om me heen gaat ervan uit dat ik door een Tinder-date ‘per ongeluk’ zwanger ben geraakt en dat die gast niks met de baby te maken wil hebben, dus dat ik het in m’n eentje ga doen. Wat niemand doorheeft: dit is precies zoals ik het heb bedacht.”
Liefdespech en verlangen naar een kind
“Liefde en ik zijn geen topcombi. Mijn eerste echte relatie, van mijn negentiende tot m’n 27e, klapte toen ik erachter kwam dat hij al drie jaar met een ander bezig was. Ik lag in puin; mijn hele toekomstbeeld ging aan diggelen. Het duurde zeker een jaar voordat ik mezelf weer een beetje bij elkaar had geraapt.”
“Daarna heb ik van alles geprobeerd: veel gedatet, losse scharrels gehad… maar niemand hield mijn aandacht langer dan een paar weken. Tot Milan opdook. Het geweldige aan hem was dat híj achter mij aan zat. Het leek een sprookje, de ridder op een wit paard. Alleen had Milan ook serieuze bindingsangst en een enorme zucht naar avontuur.”
“Ik heb anderhalf jaar geprobeerd het te laten werken. Het waren hoogtepunten waarop je de wereld aankunt, gevolgd door keiharde crashes waardoor ik soms hele weekenden niet uit bed kwam. En zodra hij weer van zich liet horen, klampte ik me vast als een soort verslaafde.”
Lastige keuzes en moeder willen worden
“Ik hield – eerlijk gezegd, nog steeds – zielsveel van hem, en ik weet dat het wederzijds was. Hij vond het ook zwaar als zijn drang naar vrijheid mij pijn deed. Hij was steeds op zoek naar nieuwe kicks, wilde continu op reis en leefde praktisch uit z’n rugzak. In zijn appartement kwam hij bijna nooit. Als hij een paar dagen bij mij was en we een rustig, huiselijk ritme hadden, zag je hem letterlijk onrustig worden.”
“Dus hoe verliefd we ook waren, we moesten stoppen. We deden elkaar alleen maar pijn. Ik verlangde naar een gezin en stabiliteit; hij wilde ruimte en geen verplichtingen.”
“De laatste, echt definitieve breuk is nu bijna twee jaar geleden en die heeft diepe sporen getrokken. Ik ben eigenlijk klaar met relaties, ik blijf liever solo. Ik kan me niet voorstellen dat er nog een man komt die mijn hart zo laat racen als Milan. Elke man die ik ontmoet, leg ik naast hem, en niemand haalt het bij ’m.”
Een onconventionele route
“Maar ja, die kinderwens is er, en de klok tikt. Ik heb lang zitten wikken en wegen: wat nu? Alleen moeder worden durf ik wel, maar hoe zorg je dan dat je zwanger raakt?”
“Een spermabank voelde te klinisch, en het idee om een bekende als donor te vragen en dan zelf met pipetjes aan de slag te gaan, zag ik totaal niet zitten.”
“Moest ik dan maar iets beginnen met iemand die ik ‘wel oké’ vond? Dat had zo gekund; een avondje swipen en ik heb zo twee of drie dates. Toen viel het kwartje: waarom regel ik het niet zo dat ik zwanger word van iemand die daar verder niets van hoeft te weten?”
“Mijn cyclus is superregelmatig, dus het beste moment om seks te hebben is makkelijk te plannen. En in Amsterdam, waar ik woon, zitten op Tinder altijd genoeg toeristen die je daarna waarschijnlijk nooit meer ziet. Dus dat ben ik gaan doen.”
“In de derde maand was het raak: na een date met een Italiaanse jongen en een Amerikaanse toerist bleek ik zwanger. Van geen van beiden ken ik de achternaam, en wie de vader is, weet ik niet. En eerlijk? Dat hoef ik ook niet te weten.”
“Ik ben dolgelukkig met het jongetje in mijn buik. De manier waarop is geen schoonheidsprijs waard, en ik weet dat ik hem een vader heb onthouden. Maar ik ben vastbesloten dat meer dan goed te maken door voor tien van hem te houden.”