Online barst de discussie los na een gedurfde uitspraak van Jan (48), eigenaar van een florissant, stijlvol restaurant. Terwijl authenticiteit overal wordt gevierd, steekt hij expres het lont aan: sollicitanten met tatoeages hoeven het bij hem niet te proberen. Klaar.
En nee, dat ligt niet aan ervaring of inzet.
“Voor mij ogen tattoos ordinair”
Jan is al jaren een gevestigde naam in de horecatop. Het restaurant staat bekend om strak opgemaakte gerechten, fonkelende glazen en personeel dat er volgens hem “netjes en klassiek” uitziet. En daar zit precies de crux.
“Tatoeages passen niet bij de uitstraling die ik wil neerzetten,” zegt hij resoluut. “Voor mij is het ordinair. Mijn gasten betalen flink voor een avond klasse. Dat gaat niet alleen om wat er op het bord ligt, maar óók om wie het serveert.”
Niks persoonlijks, benadrukt Jan. Hij wil gewoon een bepaalde look bewaken. “Zoals je in sommige clubs geen sneakers aan mag, wil ik ook geen zichtbare tatoeages.”
Discriminatie of ondernemerskeuze?
Zijn woorden ontketenen felle reacties. Op socials wordt hij neergezet als ouderwets, elitair en discriminerend. Critici vinden het “belachelijk” dat uiterlijk zwaarder weegt dan talent of inzet.
“Alsof een tattoo je onprofessioneel zou maken,” schrijft iemand boos.
“Dit is gewoon discriminatie, maar dan verpakt in nette woorden,” zegt een ander.
Jan wijkt geen millimeter. “Ik discrimineer niemand. Ik selecteer op wie past bij mijn concept. Dat is mijn recht als ondernemer.”
“Mijn zaak draait als een tierelier”
Wat de boel extra aanwakkert: Jan boekt succes. Zijn restaurant zit vol, de recensies zijn juichend en klanten weten hem makkelijk te vinden. Volgens hem bewijst dat dat zijn aanpak werkt.
“Als gasten binnenstappen, weten ze wat ze krijgen: rust, luxe en nul afleiding. Zichtbare tattoos passen daar voor mij niet in. Punt.”
Gemengde reacties
Niet iedereen valt over Jan heen; er zijn ook mensen die hem steunen.
“Zijn tent, zijn spelregels,” klinkt het.
“Waarom mag iedereen van alles claimen, maar een ondernemer niet?”
Toch overheerst verontwaardiging. Nu tattoos allang mainstream zijn in plaats van rebels, voelt Jans visie voor veel mensen als een stap terug.
De hamvraag
Is dit denken uit een andere tijd, niet passend bij 2025?
Of zegt Jan hardop wat anderen in stilte vinden?
Eén ding staat vast: met één opmerking over tattoos katapulteerde Jan zichzelf in het oog van de storm — en online blijft het voorlopig nog nazinderen.