De afgelopen jaren zijn voor Joke Alberts allesbehalve mild geweest. De 80-jarige weduwe van de geliefde volkszanger Koos Alberts nam in 2018 afscheid van haar grote liefde. Nu heeft ze opnieuw heftig nieuws te verwerken.
Artsen hebben bij Joke vastgesteld dat ze Parkinson heeft.
In een open gesprek met weekblad Weekend vertelt ze over de uitslag, haar lichamelijke ongemakken en de onzekerheid die daarbij komt kijken.
Voor haar naasten was het flink schrikken, maar zelf probeert Joke vooral de moed erin te houden.
Toch geeft ze toe dat haar lijf niet meer voelt zoals vroeger.
Artsen komen met droevig nieuws
Een paar weken terug hoorde Joke dat het om Parkinson gaat.
Helemaal uit de lucht vallen deed het niet; ze merkte al een tijd dat er iets niet klopte.
Waar ze vroeger soepel bewoog, gingen bepaalde handelingen steeds stroever.
Stijfheid speelde op en af en toe trad er een lichte tremor op.
In het begin wist ze niet goed wat ze ermee aan moest.
Toen de klachten bleven, dacht ze steeds vaker aan Parkinson.
Dat vermoeden bleek te kloppen.
‘Ik merkte dat ik steeds vaster kwam te zitten’
Tegen Weekend zegt Joke dat die eerste signalen haar aan het denken zetten.
Haar lijf werkte minder vanzelf mee.
Vooral de stugheid viel op.
Die kleine trillingen kende ze niet van zichzelf.
Omdat ze altijd erg lenig is geweest, voelde die omslag vreemd en onprettig.
Ze vroeg zich af of er misschien iets neurologisch speelde.
Toen artsen een paar weken geleden bevestigden dat het inderdaad Parkinson is, was dat geen complete verrassing.
Maar dat maakt de klap niet minder.
‘Zo fit als vroeger ben ik niet meer’
Wat ze lastig vindt: hoe ze er van buiten nog fit uitziet, terwijl het van binnen anders voelt.
Aan de buitenkant oogt ze naar eigen zeggen best vitaal.
Maar vanbinnen merkt ze dat haar lichaam verandert.
‘Zo fit als eerst ben ik niet meer,’ vertelt ze in het interview.
Door de stijfheid en het trillen vertrouwt ze haar bewegingen minder.
En dat vindt ze precies zo lastig.
Ze was gewend alles soepel en zelfstandig te doen.
Nu moet ze leren omgaan met grenzen die er eerder niet waren.
Joke houdt knap de moed erin
Ondanks het nare nieuws weigert Joke bij de pakken neer te zitten.
Ze noemt zichzelf van nature positief ingesteld.
Als het tegenzit, zoekt ze naar wat wél kan.
Die houding hielp haar vaker.
Zo denkt ze terug aan het zware auto-ongeluk van haar man Koos in 1987.
Dat zette hun leven op z’n kop.
Koos hield er een dwarslaesie aan over en kwam in een rolstoel terecht.
Toch bouwden ze samen hun bestaan opnieuw op.
Daar leerde Joke van dat je soms moet aanvaarden wat je niet kunt veranderen.
Blijven hangen in beperkingen schiet volgens haar niet op.
Ze wil vooral blijven genieten van wat wel lukt.
Hoop op hulp van medicijnen
Joke hoopt dat medicatie de klachten verzacht.
Vooral die stijfheid zou ze graag minder voelen.
Want die maakt haar soms onzeker.
Omdat bewegen haar vroeger zo makkelijk afging, is het wennen dat haar lijf nu andere grenzen stelt.
Ze hoopt dat behandeling haar meer bewegingsvrijheid en vertrouwen geeft.
Hoeveel verbetering medicatie brengt, is nog afwachten.
De werking verschilt namelijk per persoon.
Wat houdt de ziekte van Parkinson in?
Parkinson is een chronische hersenaandoening waarbij bepaalde zenuwcellen langzaam minder goed werken.
Daardoor ontstaat onder meer een tekort aan dopamine, een stofje dat bewegingen aanstuurt.
De klachten lopen uiteen.
Veelvoorkomend zijn beven, spierstijfheid en trager bewegen.
Daarnaast komen problemen met evenwicht, vermoeidheid en slaapproblemen regelmatig voor.
Niet iedereen heeft dezelfde symptomen en de ernst verschilt per persoon.
Genezen kan nu nog niet, maar medicijnen en andere behandelingen kunnen klachten dempen.
Veel mensen leven er nog jarenlang mee.
Joke vermoedt dat haar klachten nog redelijk mild zijn
Ook over wat komt probeert Joke optimistisch te blijven.
Ze tikt binnenkort de 81 aan en weet dat op die leeftijd gezondheid vaker hapert.
Toch wil ze niet steeds bezig zijn met wat er allemaal mis kan gaan.
Ze benadrukt dat het verloop per persoon verschilt en denkt zelf niet tot de zwaarste gevallen te behoren.
Dat idee geeft haar hoop.
Ze kijkt het aan en pakt ondertussen het leven zo veel mogelijk op.
Over de ernst en het verdere verloop zijn verder geen medische details gedeeld.
Het dramatische auto-ongeluk van Koos Alberts
Haar eigen ziekte haalt ongetwijfeld herinneringen op aan de moeilijke tijd die ze met Koos meemaakte.
Op 29 oktober 1987 kreeg de volkszanger een zwaar auto-ongeluk.
Na een optreden reed hij vermoeid naar huis en botste tegen een boom.
Hij raakte ernstig gewond en liep een dwarslaesie op.
Sindsdien was hij afhankelijk van een rolstoel.
Voor het gezin betekende dat een enorme omslag.
Toch hield Koos vast aan zijn muziek.
Na een lange revalidatie stond hij weer op het podium,
waarmee hij liet zien hoeveel muziek voor hem betekende.
Joke bleef al die jaren naast hem staan.
Het afscheid van haar grote liefde
In september 2018 kreeg Joke opnieuw een zware klap.
Koos Alberts overleed 71 jaar oud aan de gevolgen van blaaskanker.
In de jaren tachtig werd hij een van de bekendste artiesten van Nederland,
met hits als Ik verscheurde je foto en Zijn het je ogen.
Voor Joke was hij natuurlijk veel meer dan een bekende zanger:
hij was haar man, maatje en grote liefde.
Na zijn dood moest ze haar draai zonder hem zien te vinden.
In eerdere gesprekken vertelde ze over het grote gemis en hoe ze toch probeerde te blijven genieten.
Weer een lastige periode
Nu ze zelf met gezondheidsproblemen te maken heeft, breekt opnieuw een onzekere tijd aan.
Parkinson kan dagelijkse bezigheden beïnvloeden en vraagt soms om aanpassingen.
Voor iemand die graag zelfstandig is, is dat best ingrijpend.
Toch is Joke vastbesloten haar positieve instelling te bewaren.
Ze wil niet dat de diagnose haar hele leven gaat dicteren.
Ze richt zich op wat haar nog plezier geeft.
En ze hoopt dat medicatie de klachten verzacht.
Joke blijft vooruitkijken
Ondanks alles blijft de weduwe van Koos Alberts hoopvol.
Ze weet dat de ziekte blijft, maar wil zich er niet door laten regeren.
Voor nu kijkt ze vooral hoe haar lijf reageert op de behandeling.
De toekomst blijft onzeker, maar Joke wil blijven genieten.
Haar verhaal laat zien hoe ingrijpend een ernstige uitslag kan zijn, ook als je positief bent ingesteld.
We wensen Joke Alberts veel kracht en hopen dat de behandeling haar klachten verlicht.